خويش از شهر بيرون آمدند و آن را به سپاه باديس تسليم كردند . چون از شهر قريب بيست ميل دور شدند ، سپاه ابن عباد با آنان روياروى شد و جنگى درگرفت . بربرها به سختى از خود دفاع كردند تا بيشترشان به قتل رسيدند . زعيمشان محمد بن خزرون كشته شد و سردار باديس نيز كه با آنها بود به قتل رسيد . ابن عباد اركش و شذونه و ديگر نواحى آن منطقه را تصرف كرد . اين واقعه در اواخر سال 458 ه / 1066 م اتفاق افتاد . « 12 » و اما مورور يا مورون يكى از منازل بنى دمر بود . چون امير آن محمد بن نوح در سال 445 ه يا به روايتى در 449 ه در حبس ابن عباد كشته شد ، پسرش مناد بن محمد بن نوح ملقب به عماد الدوله به جايش نشست و مورور را در ضبط آورد . عماد الدوله مردى نيكسيرت بود . بربرها از اشبيليه و استجه و غير آن آهنگ او كردند و جمعش افزون شد . المعتضد بن عباد نيز در كمين بود كه در فرصت مناسب ضربت خود بر او فرود آورد . لشكر بر سر او فرستاد . مزارع را نابود كردند و روستاها را سوزاندند . سپس شهر مورور را در محاصره گرفت و راهها را ببست تا عماد الدوله مجبور به تسليم شد . بدين قرار كه خود در اشبيليه سكونت كند و در كنف حمايت ابن عباد باشد . المعتضد پذيرفت و عماد الدوله در سال 458 ه شهر را به او تسليم نمود و خود با زن و فرزند و اموال به اشبيليه رفت و تا سال 468 ه كه وفات كرد در آنجا مىزيست . « 13 » و اما رنده ، مهمترين امارات جنوبى و منيع‌ترين آنها بود . منازل بنى يفرن در آنجا بود . چون امير آن ابو نور هلال بن ابى قرة اليفرنى در سال 445 ه به دست المعتضد گرفتار شد ، پسرش باديس در رنده جانشين او شد . باديس بن ابى نور مردى فاجر و سفاك بود . بر اموال و اعراض مردم دست تعرض گشود و مردانش در شهر به غارت كردن و اسير گرفتن پرداختند . حتى نزديكترين كسان او نيز از شرش در امان نماند . چون پدر از بند آزاد شد و به رنده آمد در سال 449 ه پسر فاسق خود را به قتل آورد . ولى پس از مرگ او بيش از چند ماهى نپاييد و در همان سال بمرد . پسرش

--> ( 12 ) . ابن عذارى : البيان المغرب ، ج 3 / ص 294 . ( 13 ) . ابن عذارى : البيان المغرب ، ج 3 / ص 295 و 296 .